"แล้วทำไมพวกเราถึงต้องอยากรู้อนาคตกันนัก?
คำตอบคือบนโลกนี้
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่ไม่พอใจกับปัจจุบัน
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่ตั้งความหวังรออนาคตที่ดีขึ้น
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่อยากรู้อยากเห็นเกินตัว
ไม่เชื่อลองไปถามสิ่งมีชีวิตอื่นๆบนโลกดูสิครับ
มีไหมที่มันนั่งฝันนอนฝันถึงอนาคตไกลๆตัว
อย่างมากที่สุดจะมีสัตว์เลี้ยงเช่นหมาแมวตั้งตารอนายกลับบ้าน
ทั้งชีวิตมีความสุขอยู่กับการรอสั้นๆแค่นั้นจริงๆ
" "พูดไปก็เหลือเชื่อ แต่เป็นความจริง
มนุษย์นึกว่าเหตุการณ์ภายนอกเท่านั้นที่เป็นจริงเป็นจังน่ายึดถือ
มนุษย์นึกว่าเหตุการณ์ภายนอกเท่านั้นที่นำความสุขความทุกข์มาให้
มนุษย์นึกว่าเหตุการณ์ภายนอกเท่านั้นที่น่าตื่นเต้นรอคอย
โดยที่แท้แล้ว
เหตุการณ์ภายในจิตต่างหากที่น่าสนใจ
เหตุการณ์ภายในจิตต่างหากที่นำสุขทุกข์มาให้
เหตุการณ์ภายในจิตต่างหากที่เป็นที่สุดของการมีชีวิต
แก่นคำสอนของศาสนาพุทธจะไม่ให้หวังรอแม้ชาติหน้า
แต่ให้เห็นค่าของนาทีนี้ วินาทีนี้ ว่าเป็นที่สุดของสิ่งล้ำค่า
คุณจะพบวันดีที่สุดในชีวิตจากวินาทีปัจจุบัน
ไม่มีใครเคยพบวันดีที่สุดในวันพรุ่งนี้แม้แต่คนเดียวครับ"

อ่านแล้วรู้สึก ทำให้ขยันมากขึ้น เลยคัดมาให้คนที่ผ่านมาอ่านแล้วก็น่าจะได้อะไรไปบ้างน่ะครับ